Kamps: “PTSS heeft mijn leven voorgoed veranderd en wakkert ’s nachts ‘wraakzucht’ aan!’

Hij heeft meerdere nachten per week herbelevingen en merkt dan dat de wraakzucht op een deel van de Hengelose examinatoren daarin veelvuldig terugkeert. ‘In die nachtmerries merk je dat het menselijk brein tot de gekste dingen in staat is. Echt beangstigend! Gelukkig beperkt het zich tot gewelddadige dromen richting de liegende en vals verklarende CBR medewerkers. Het wakker worden voelt dan als een verlossing. Ik heb de PTSS te danken aan lokale CBR’ers toen ik op 8 maart 2022 bij het CBR examencentrum in Enschede in een valstrik liep en ernstig werd mishandeld. Ooit zal er gerechtigheid komen, dat zie ik als een levenstaak. Ik ben er van overtuigd dat er ooit onderzoek komt naar wat een handjevol Twentse examinatoren en de politie in Twente heeft uitgevreten in deze doofpot affaire.

‘Ik stuurde een week voor ik destijds op de openbare parkeerplaats bij het CBR werd aangevallen – door de opgeroepen grootste rijopleider van Enschede – een mail naar de regionale examenmanager en lokale kringcoördinatrice. Daarin deed ik het verzoek om de beveiligers een beetje in toom te houden, omdat die vaker buiten het examenterrein tegen mij optraden. Ik vertrouwde beiden nog in die tijd. Maar in plaats van te de-escaleren werd al snel duidelijk dat ik werd opgewacht; de dienstdoende beveiliger had zijn auto zelfs tactisch opgesteld. Mijn bodycam werd van mijn jack losgerukt door een Ezendam instructeur. Ik liep, zo werd later duidelijk, in een val. Ik werd aangevallen en belandde met mijn hoofd op de rijbaan. Ik kreeg geen medische hulp van de inmiddels aanwezige politie of CBR medewerkers. In plaats van op de Eerste Hulp belandde ik in de cel op het arrestantencomplex in Borne en werd pas uren later – na twee onwelwordingen – op last van een GGD-arts met spoed naar het MST ziekenhuis overgebracht… onder politiebegeleiding. Urenlang lag ik daar met een extreem hoge hartslag aan de hartbewaking en omdat men vermoedde dat ik een gebroken nek had werden er MRI scans gemaakt. Uren later mocht ik weer huiswaarts, de politiebewaking was inmiddels vertrokken. Zonder schoenen, broekriem, mobiel of portemonnee belandde ik rond 21.00 uur in de vrieskou op straat bij het Medisch Spectrum in Enschede. Een voorbijganger leende mij zijn mobiel, waarna ik na een uur in de kou te hebben doorgebracht door een kennis ben opgehaald.”

Kamps heeft weliswaar professionele hulp gehad, maar merkt nog dagelijks de gevolgen van PTSS. ‘Het feit dat het CBR en de Twentse politie dat voorval in de doofpot hebben gestopt, maakt het herstelproces lastig, zo niet onmogelijk. Het was Janny Knol – de huidige politiebaas in Nederland – die alles een jaar later in de doofpot liet belanden; een mishandeling van een journalist. Werkelijk ‘ongekend onrecht’ en die Janny Knol geeft nu de leiding aan onze politie! Ik ben daarom niet verbaasd dat er steeds vaker kritiek op de politie komt.’

Dat lokale CBR-ers en politie straffeloos het leven van een burger tot een hel kunnen maken lijkt onwerkelijk, maar geloof mij; ik ben niet de enige die dit is overkomen bij het CBR. In Nederland valt de hele politiek van zijn stoel als er grensoverschrijdend gedrag is bij The Voice, bij Studio Sport of bij De Wereld Draait Door. Als er meldingen komen tegen CBR-ers dan rent het CBR naar de rechter om je het zwijgen op te leggen, omdat men weet dat de rechter sneller geneigd is om een zelfstandig bestuursorgaan te geloven, zeker als de politie ‘meewerkt’!

[artikel gaat door onder video]

‘Overigens heeft de PTSS geen gevolgen voor mijn vrijwilligerswerk: het VCBA onderzoek naar malversaties bij het CBR. Ik deed voor die mishandeling al onderzoek naar misstanden bij het CBR en grote opleiders. ‘De zoon van de dader zei destijds tegen de enige getuige van mijn mishandeling “dit heeft hij verdiend om wat hij schrijft!. Dat staat in haar getuigenverhoor!”

Kamps herstelt, naar eigen zeggen, heel langzaam. Hoewel de nachtmerries en de wraakzucht toenemen in kracht denkt hij dat hij over een jaar of drie wel verder kan met zijn leven. ‘Dan krijg ik pensioen en daarna hoop ik in staat te zijn om in civielrechtelijke procedures het onrecht dat mij is aangedaan door lokale CBR’ers en Janny Knol aanhangig te maken. Een deel van de betrokken lokale CBR’ers is nu midden vijftig, dus tegen die tijd zijn ze nog lang niet toe aan het pensioen. Hopelijk is er tegen die tijd een integer management bij het CBR en een gezonde ambtelijke top bij het ministerie. Ik hoop dat ze dan alsnog uit hun ambt worden gezet; de enige straf die passend is bij hun ambtsmisdrijven.”