Tijdens de afwikkeling van het faillissement van Hartemink Rijopleidingen BV uit Eibergen stelde de curator vast dat twee betalingen aan Hartemink Beheer B.V. als paulianeus konden worden aangemerkt. Hartemink Beheer betwistte die kwalificatie, waarna met toestemming van de rechter-commissaris een regeling werd getroffen die de faillissementsboedel €12.000 opleverde.
Wat betekent Paulianeus handelen?
Paulianeus handelen betekent simpelweg: oneerlijk bezittingen of geld weggeven of verstoppen, zodat mensen die nog geld van jou krijgen (je schuldeisers) met lege handen achterblijven.
dit artikel is geschreven met behulp van kunstmatige intelligentie (AI)
Tegelijkertijd bleven leerlingen met de gevolgen van het faillissement zitten. Zij hadden hun rijlessen en soms complete lespakketten vooraf betaald, maar konden daarvoor na het faillissement niet langer de afgesproken lessen en examens krijgen. Een deel van deze jongeren kon overstappen naar een andere rijschool, terwijl hun vooruitbetaalde geld onderdeel werd van de financiële afwikkeling van het faillissement.
De vraag die daarmee op tafel ligt, is hoe de opbrengst uit het rechtmatigheidsonderzoek zich verhoudt tot de schade van deze gedupeerde leerlingen. De €12.000 vloeide terug naar de faillissementsboedel, maar de leerlingen kregen als concurrente schuldeisers uiteindelijk niets uitgekeerd. Daarmee blijft de pijnlijke constatering staan dat jongeren die hun rijopleiding vooruit hadden betaald, financieel met lege handen achterbleven.
Wat er volgens de faillissementsverslagen is gebeurd
1. Kort vóór het faillissement vonden betalingen plaats tussen de twee vennootschappen.
De failliete onderneming was Algemene Rijopleiding Hartemink B.V. Daarnaast bestond Hartemink Beheer B.V.
De curator heeft bij zijn onderzoek twee zogenoemde intercompany-betalingen aangetroffen die in het zicht van het faillissement aan Hartemink Beheer waren gedaan. De curator heeft deze betalingen aangemerkt als paulianeus. (Faillissementsverslagen)
Dat betekent juridisch dat de curator vond dat deze betalingen de gezamenlijke schuldeisers benadeelden en daarom konden worden teruggedraaid.
2. Hartemink Beheer was het daar niet mee eens.
Het verslag vermeldt expliciet dat Hartemink Beheer B.V. betwistte dat sprake was van paulianeuze betalingen. Er was dus geen simpele erkenning van de kant van Hartemink Beheer.
De curator en Hartemink Beheer zijn vervolgens met elkaar in overleg gegaan om het geschil minnelijk op te lossen. (Faillissementsverslagen)
3. Er kwam een regeling.
Met toestemming van de rechter-commissaris werd een regeling getroffen.
De uitkomst:
Hartemink Beheer betaalde €12.000 aan de faillissementsboedel.
Dat is de €12.000 die in het financiële eindverslag staat als “opbrengst rechtmatigheid”. (Faillissementsverslagen)
Waarom dit journalistiek interessant is
Hiermee ontstaat een veel concreter beeld dan alleen de constatering dat er €12.000 uit een rechtmatigheidsonderzoek kwam.
De reconstructie is:
betaling(en) van failliete Hartemink B.V. → Hartemink Beheer B.V. → curator onderzoekt → curator kwalificeert twee betalingen als paulianeus → Hartemink Beheer betwist dat → minnelijke regeling met toestemming rechter-commissaris → €12.000 terug naar de boedel.
Dat is allemaal rechtstreeks uit het faillissementsverslag afkomstig. (Faillissementsverslagen)
Maar wat weten we nog níét?
Er zijn drie belangrijke vragen waarop de openbare verslaglegging geen volledig antwoord geeft:
Welke twee betalingen waren het precies?
Het openbare verslag dat ik kan raadplegen noemt het bestaan van de twee betalingen, maar niet de afzonderlijke bedragen, betalingsdata of omschrijvingen.
Waarvoor waren die betalingen gedaan?
Dat is cruciaal. Het kan bijvoorbeeld gaan om rekening-courantverhoudingen, huur, voertuigen, managementkosten of andere onderlinge verrekeningen. Zonder de onderliggende administratie moeten we daar niet over speculeren.
Waarom was precies €12.000 de uiteindelijke regeling?
De curator stelde dat de betalingen paulianeus waren, Hartemink Beheer betwistte dat en uiteindelijk werd een schikking getroffen. Het verslag legt niet publiekelijk uit hoe de curator tot het bedrag van €12.000 is gekomen.
Interessante combinatie met de auto’s
Dit krijgt extra betekenis omdat de curator óók onderzoek deed naar de verhouding tussen Hartemink B.V. en Hartemink Beheer rond de voertuigen.
Twee lesauto’s waren kort voor het faillissement overgeschreven naar Hartemink Beheer. De curator heeft dat onderzocht en kwam uiteindelijk tot de conclusie dat deze auto’s op grond van een huurovereenkomst aan Hartemink Beheer toebehoorden. De curator heeft ze daarom niet als activa van de failliete onderneming kunnen verkopen. (Faillissementsverslagen)
Dat betekent overigens niet dat de voertuigenoverdracht paulianeus is verklaard. Dat onderscheid is belangrijk.
De €12.000 ziet volgens het verslag specifiek op twee betalingen, niet op de auto’s. (Faillissementsverslagen)
En er is nog een belangrijk detail
In het verslag van november 2025 staat dat de curator, afgezien van de kwestie rond de paulianeus aangemerkte betalingen, geen aanwijzingen voor bestuurdersaansprakelijkheid in de administratie had gevonden. (Faillissementsverslagen)
Dat maakt het dossier genuanceerder:
- er waren volgens de curator twee betalingen die hij paulianeus vond;
- Hartemink Beheer bestreed die kwalificatie;
- er werd een regeling getroffen;
- Hartemink Beheer betaalde €12.000;
- maar de curator rapporteerde daarnaast dat hij geen aanwijzingen voor bestuurdersaansprakelijkheid had gevonden buiten deze kwestie.